عبّاسى گفت : كجا ايشان را دشنام داده است ؟ اين دروغ بستن به رسول خدا صلى الله عليه و آله است . علوى فرمود : تاريخ‌نويسان سنّى بازگو كرده‌اند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سپاهى را به فرماندهى اسامه آماده كرد و ابابكر و عمر را نيز جزو سپاهيان او قرار داد و فرمود : خدا لعنت كند كسى را كه از سپاه اسامه تخلّف و سرپيچى كند . ولى ابابكر و عمر از آن سپاه تخلّف كردند ؛ بدين سان ، لعنت رسول خدا صلى الله عليه و آله شامل ايشان شد و هر كسى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله او را لعنت فرمايد ، بر هر مسلمانى لازم و سزاوار است كه آن شخص را لعنت كند . با اين سخنان ، عبّاسى سر به زير افكند و چيزى نگفت . پادشاه نيز رو به وزير خود كرد و گفت : آيا آنچه علوى گفت صحّت دارد ؟ ! وزير گفت : تاريخ نويسان « 1 » چنين گفته‌اند . علوى ادامه داد : اگر سبّ و دشنام دادن به صحابه حرام و كفر است ، پس چرا معاوية بن ابى سفيان را كافر نمىدانيد و حكم به فسق و فجورش نمىكنيد ، با اين كه او حضرت على بن ابى طالب عليه السلام را تا چهل سال دشنام مىداد و اين دشنام‌ها

--> ( 1 ) . طبقات ابن سعد : قسم 2 ج 2 ص 41 ، تاريخ ابن عساكر : 2 / 391 ، كنز العمّال : 5 / 312 ، الكامل ابن اثير : 2 / 129 .